2651022434 , 6977706649 - Οπλαρχηγού Πουτέτση 5 , 1ος Οροφος, Ιωάννινα tsekageorgia@yahoo.gr

Σε πολλούς επικρατεί η άποψη ότι πρέπει να αφήνουμε ένα μωρό να κλαίει για να μη μάθει στην αγκαλιά, καθώς και ότι το κλάμα βοηθά στην ανάπτυξη των πνευμόνων. Η αλήθεια όμως είναι ότι μόνο αρνητικές συνέπειες μπορεί να έχει η εφαρμογή μιας τέτοιας πρακτικής. Το συνεχές έντονο κλάμα κάνει κακό στα μωρά καθώς διαταράσσει τη φυσιολογική λειτουργία των πνευμόνων, αυξάνει την ενδοκράνια πίεση και διεγείρει την έκκριση στρεσσογόνων ορμονών.

Το σώμα της μητέρας είναι για όλα τα θηλαστικά το φυσικό περιβάλλον ανάπτυξης και ο ιδανικός τόπος στον οποίο εκπληρώνονται όλες οι ανάγκες τους. Μέχρι να κοπεί ο ομφάλιος λώρος η μητέρα και το έμβρυο που κυοφορεί, συμβιώνουν ως ένας αυτόνομος βιολογικός οργανισμός. Η δυάδα αυτή παραμένει αδιαχώριστη, ώστε ακόμα και μήνες μετά τη γέννα μητέρα και βρέφος να ζουν σε μία βιολογική συνθήκη η οποία φέρει χαρακτήρες εθισμού. Όταν αποχωρίζονται και οι δύο βιώνουν σωματική και ψυχολογική στέρηση. Από μέρους του μωρού, η απομάκρυνση της μητέρας του είναι απειλητική για την ίδια του τη ζωή και η απάντηση  σε αυτό του το βίωμα είναι η διαμαρτυρία. Ενστικτωδώς αντιδρά με έντονο κλάμα και αυξημένες κινήσεις που στόχο έχουν να τραβήξουν την προσοχή της μητέρας τους η οποία θα το προστατέψει.

Το συναίσθημα που κατακλύζει το μωρό στον παρατεταμένο αποχωρισμό είναι η απόγνωση. Το μωρό παραιτείται και σταματάει το κλάμα, οι έντονες κινήσεις διακόπτονται και το μωρό μένει ακίνητο. Μετά από μακρά περίοδο κλάματος το μωρό διακόπτει την προσπάθεια να προσελκύσει τη μητέρα του και υιοθετεί μια στάση ηρεμίας. Η στάση του αυτή, δεν είναι λόγω ικανοποίησης της ανάγκης του ή αποδοχής της κατάστασης στην οποία βρίσκεται αλλά μια ενστικτώδης τεχνική επιβίωσης κατά την οποία εισέρχεται σε μία κατάσταση <<αναμονής>> προς εξασφάλιση της επιβίωσης του. Είναι αντίστοιχη με τη στάση που κρατά το θήραμα στην προσπάθειά του να μη γίνεται αντιληπτό από θηρευτές.

Παρουσιάζεται πτώση της θερμοκρασίας του σώματός του (υποθερμία), μείωση του καρδιακού ρυθμού (βραδυκαρδία) και μείωση του μεταβολισμού (υπογλυκαιμία).

Η διαμαρτυρία ενός μωρού δεν είναι επιβλαβής για τον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο, η απόγνωση όμως είναι. Γεγονότα που διαδραματίζονται στην αρχική περίοδο της ζωής έχουν θετικό ή αρνητικό αντίκτυπο στη δομική οργάνωση του εγκεφάλου. Ο εγκέφαλος είναι έτσι σχεδιασμένος ώστε να διαμορφώνεται στην τελική του δομή υπό την επίδραση ερεθισμάτων που δρουν από την γέννηση. Οι πρώτοι δύο μήνες μετά τον τοκετό είναι κρίσιμοι για την ωρίμανση δομών του εγκεφάλου, όπως η αμυγδαλή. Τα απτικά ερεθίσματα και ο δεσμός αγάπης που δημιουργείται μεταξύ της δυάδας μητέρας-μωρού εξασφαλίζουν την σωστή ανάπτυξη του βρεφικού εγκεφάλου. Η ρυθμιστική αυτή αλληλεπίδραση μητέρας-μωρού είναι ουσιώδης υποκινητής για τη δημιουργία εγκεφαλικών συνάψεων και λειτουργικών εγκεφαλικών κυκλωμάτων. Ο εγκέφαλος των μωρών, τα οποία στερούνται επαφής με τη μητέρα τους, αναπτύσσεται με τελείως διαφορετική δομή.

Η αγκαλιά είναι η φωλιά και το καταφύγιο ενός μωρού. Προσφέρεται στο παιδί σας ερεθίσματα τα οποία έχει τόσο ανάγκη, άγγιγμα, χάδι , φίλια επαφή χωρίς όρια.

 

Τσέκα Γεωργία

Παιδίατρος